Mendoj se kushdo që shkruan krijon një marrëdhënie të veçantë me gjuhën ; ajo është një dashnore që duhet të joshë përgjithmonë për ta mbajtur atë gjallë ; aq më teper që e joshim, aq më shumë e duam atë ; dhe më shumë që e duam, aq më shumë zbulojmë vështirësitë dhe kënaqësitë që të ndjejm për të dashur ; pastaj i shtyjm kufijtë, duke kapërcyer pengesat, i tejkalojmë ; dhe një ditë ndoshta, sikur të jemi të rraskapitur nga një marshimi i gjatë dhe i dhimbshme, ajo do të ofronte për ne, në të gjithë bardhësinë e saj, dhe në këtë mënyrë, mund të formojmë me të, një tërësi të pandashme.